siya ang matiyagang umiintindi sa akin. ang president, manager, senate president, speaker of the house, governor, mayor, barangay captain at boss ng aming tahanan. 23 inches lang ang bewang niya noon, ngayon kabaliktaran na yata (magaling kasi ako mag alaga, njenjenjenje.) walang biro seksi noon yan wait nyo post ko dito pic nya nung ang tingin nya sa pagkain kaaway. Ngayon kaibigan nya lahat ng food.
natuwa ako ng tatlong sunod ay nabigyan sya ng award bilang most outstanding employee ng Philrice sa kategorya ng Admin assistant. nahanap na rin nya ang kanyang sarili tapos tutularan ito ng aming mga anak. sabi ko nga sa kanya mukhang ginagawa na niyang hanap-buhay ito.
buti nga, mana sa kanya ang aming mga anak, mula sa talino hangang sa hilig sa pag-aaral. (pati sa kalusugan, bwahahahaha.) matiyaga sa sa pagpapalaki ng mga bata. mahilig at matiyaga rin sa pagbili ng ice cream, ng cake, siomai, sitsirya, sofft drinks, leche plan, butsi,, black forest, donuts atbp, at mahilig kunain habang nag pa-farmville at cafe world. magkaka-frequency silang mag-iina.
Pero sana lang pagbigyan na nya ang hiling ko. wag nang uminon ng pills para magkaroon na ng kapatid na lalaki ang kanyang mga anak. I am longing for a son. for i know once our daughters become teens or full grown ladies, they would no longer be clinging with no nor would like to go with me whenever we have a travel. Secrets would also be shared to their mother not to me. And whom will i talk to. nothins but the TV, newspaper, cellphone or laptop. of course i also wanted my surname to be used by a would-be-son. huhhhhhhhhhh... but the pills are too many in her closet. shall i stole them, flush them to the bowl, put them in a trash bag or give them to our prolific cat who never miss to deliver her kittens several times a year.
who ever would read this, please help me explain this to her. IWANTASONASONASONASON...............................................................
No comments:
Post a Comment